طریقه کاشت و برداشت انگور

برای کاشت بوته مو ابتدا قلمه هائی از آن را در فصل بهار، قبل از جوانه زدن در جائی به‌عنوان مخزن می‌کارند در بهار آینده که دارای ریشه شد از مخزن با احتیاط در می‌آورند و آن را در گودال های آماده شده به ردیف می‌کارند. پس از کاشت آن را آب می‌دهند. بوته جدید با گرم شدن هوا باید هر ۵ روز یا هر هفته آب داده شود. این بوته بعد از چهار سال بار می‌آورد و در ده سالگی بار آن کامل خواهد شد. یک بوته کامل می تواند بیش از دویست کیلو انگور بدهد. بوته مو را بعد از چهار ساله شدن هرس می‌کنند، یعنی شاخه های فرعی و دراز یا شاخه های ضعیف آن را می‌برند تا هم فرصت رشد به شاخه های قوی تر داده باشند و هم مقدار بار آن را تحت کنترل درآورند وکیفیت بار آن را بالا ببرند. بوته مو را می توان روی زمین یا در حال تکیه بر چیزی بالا تر از خاک و زمین قرار داد. محل کشت موهایی که روی زمین قرار گرفته است را با بیل شخم می‌زنند تا علفهای موجود که در فصل بهار می‌روید از بین برده شود. زیرا این علفها می‌توانند به بوته مو و بار آن آسیب وارد کنند. بعلاوه باشخم کردن زیر مو نفوذ آب برای رسیدن به ریشه راحت تر انجام می‌پذیرد نوع بی دانه وکشمشی انگور از نظر شیرینی بهترین نوع است. البته انواع دانه دار بخاطر درشتی آنها از شکل بسیار زیبایی برخوردار هستند.

استان قزوین و آذربایجان غربی ،از استان‌های انگور پرور و شهرستان ملكان، از بزرگ‌ترین شهرهاي توليد كننده انگور ایران است. شهر هرات افغانستان بزرگترین تولید کننده انگور در جهان است که که بنا به روایاتی 72 نوع انگور در این شهر وجود دارد. همه ساله صد ها تن انگور از این شهر به بسیاری از کشورهای جهان صادر می شود.

انواع انگور

بنابر کتاب رستم‌التواریخ ، نام‌ انواع انگور در ایران در زمان کریم‌خان زند عبارت اند از: ^[۱]: شاهانی، یاقوتی، خلیلی، عسکری، ریش‌بابا، انگور کشمش، فخری، انگور شصت عروسان سیاه، الغی سیاه، مثقالی، رازقی، شیرازی، نباتی، مادربچه.